Archief

“Eer aan God in de hoogste hemel en vrede op aarde voor alle mensen die hij liefheeft.” Lucas 2: 14
 Het lijkt bijna naïef om nog in de kerstboodschap te geloven: Vrede op aarde .
Een lied door engelen gezongen.
Als je al geen moeite hebt met het verschijnsel engelen, dan is het wel met de tekst
Een tekst die je vandaag de dag een gevoel van onbehagen kan bezorgen.
De wereld staat - en niet voor het eerst - in brand. Oorlogen, geruchten van oorlogen, aanslagen, onrust onder de bewoners van deze aarde, zijn zaken die er niet om liegen.
Maar wij blijven in deze tijd rond de Kerstdagen hardnekkig zingen van “engeltjes die door het luchtruim zweven en aan de herders het lied van de vrede op aarde zingen”.
Dát was toen. Bij de geboorte van Jezus.
Maar wat we nu horen is het geluid van raketaanvallen en bommen. Geen engeltjes!
Ja, waarom willen mensen in deze tijd het verhaal en de belofte van de vrede toch telkens weer horen? De kerken zitten immers, met name op de kerstavond, over het algemeen bomvol. Wat maakt het Kerstverhaal nu dan zo onverslaanbaar?
Het verhaal begint bij Maria als ze hoort dat ze moeder van een kind wordt. Een kind dat de wereld voorgoed zal veranderen. “Hoe zal dat gebeuren”, is dan haar vraag.
En dat is een vraag van alle tijden. Hoe kan zoiets werkelijk bestaan. Vrede op aarde, wordt dat nog iets? Zit dat er in dan? Heil en zegen, toekomst en vrede?
Geen geweld? Maar hoe dan?
Merkwaardig genoeg is het antwoord op al die vragen even eenvoudig als verbijsterend.
“Niet door kracht noch geweld, maar door mijn Geest”,  zegt de HERE der heerscharen. (Zacharia 4: 6)
Geweldig, die woorden van geweldloosheid, denk je dan.
Dat is nu eindelijk eens andere taal dan de spierballentaal van de leiders van de wereld. Die gebruiken woorden als ‘krachtig ingrijpen’.
“Niet door kracht noch geweld, maar door mijn Geest”, zijn woorden die een mens doen opleven.
Ja maar, het recht van de sterkste, zal dat dan ooit ontmaskerd worden als onrecht?
Ja zeker wel!
Als we Jesaja, Micha, Amos en vele anderen in de Bijbel - en niet in de laatste plaats Jezus Christus zelf - mogen geloven, zeker wel!
Welnu, misschien hebben we daarom en daarvoor juist wel het Kerstverhaal nodig.
Ook al lijkt alles tegen te spreken en is het verre van vanzelfsprekend.
Hardnekkig blijven we geloven in God die de wereld verlost uit de verlammende greep van het kwaad.
Ja zeker: Eens zal het vrede zijn.

Drs. E. Akkerman

 

 

“De Heer zal je steeds beschermen, het kwaad zal je niet raken” Psalm 121: 7 – Bijbel in Gewone Taal

Met de televisiebeelden van de aanslagen, de oorlogen en de natuurrampen in de wereld op het netvlies probeer ik elke keer het gewone ritme van alledag te vinden.

En dat lukt soms maar moeilijk. En daarbij is bovenstaande tekst maar niet uit mijn gedachten.

Het is een tekst uit Psalm 121. Deze Psalm is een bedevaart lied. De persoon die aan de tocht begint (of op de terugweg is) kijkt vol zorgen naar de weg die hij/zij nog moet gaan. Want als hij/zij aan al die bergen denkt, waarover hij/zij nog moet gaan! Wat kun je dan met al die mooie woorden van het begin van deze Psalm. Zoals “mijn hulp is van de Heer” of “de Heer zorgt er voor dat me niets overkomt”.

Is dat dan zo? Kan me inderdaad niets overkomen? Geloven is toch ook de werkelijkheid onder ogen zien? En in die werkelijkheid kom ik al die onoverkomelijke bergen en al die bedreigingen, al dat natuurgeweld en mensen die kwaad van zins zijn toch tegen? En dat maakt me, ondanks die mooie woorden, toch vaak zo angstig.

Een andere psalm die vertelt me echter dat de Heer ook mijn herder is. Die Psalm (Psalm 23) zegt dat Heer, ondanks alles, toch voor mij zorgt. Ook al is er gevaar, ook al is het donker om mij heen, Hij is bij mij. Hij beschermt mij en geeft mij moed. Ik zal niet omkomen, want Hij gaat met mij mee.

En……in Psalm 23 kom ik na zo’n ‘diep dal van duisternis’, na alle ellende, in de tempel van de Heer. Kom ik: van het donker in het licht, van de nacht in de morgen, van al het kwaad in een wonderlijke bewaring voor een feestelijke dag. In die volgorde.

Na alle angst en verbijstering over het kwaad komt het lied en de dank: “De Heer zal mijn hulp zijn en met Hem zal ik overwinnaar zijn”. Wat een feest zal dat zijn.

Ik wil van God als van mijn Herder spreken.
Onder zijn hoede zal mij niets ontbreken.
Groen is het land waarin Hij mij doet komen,
fris is de bron die Hij voor mij doet stromen.
Hij sterkt mijn ziel en wijst mij rechte wegen,
opdat ik Hem zal prijzen om zijn zegen. Berijmde Psalm 23: 1

Drs. E. Akkerman

 

Vakantietijd

In de vakantie zoeken wij vaak naar momenten van rust. In onze woelige wereld, waarin alles zo snel gaat, hebben wij van tijd tot tijd de rustpunten ook hard nodig.

In de Bijbel wordt ook over rust gesproken. Lees Psalm 62 er maar eens op na. In vers 1 van deze Psalm wordt gezegd: Alleen bij God vindt mijn ziel haar rust, van hem komt mijn redding.

Deze Psalm komt van David. En hij schrijft deze Psalm terwijl hij in moeilijke omstandigheden zit. Welke moeilijke omstandigheden dat zijn weten we niet. David ervaart in elk geval alsof iedereen tegen hem is. Alsof iedereen hem de dood wenst. Alsof iedereen over hem roddelt en leugens verspreidt.

Ook wij kunnen ons in moeilijke omstandigheden bevinden.

Misschien voelt u zich wel alleen. Misschien is er onenigheid binnen het gezin. Misschien bent u een geliefde verloren.

Het mooie van deze Psalm 62 is dat we open en eerlijk bij God mogen komen. Maar dat is niet het enige. David vindt ook de rust bij God. Hij spoort zijn ziel zelfs aan om alleen bij God die rust te vinden.

Als we eerlijk zijn proberen we vaak om de rust ergens anders te vinden! Maar David is er van overtuigd dat de werkelijke rust bij God alleen te vinden is. Wat is dan zijn geheim? Waarom is hij daar zo overtuigd van? Wel Psalm 62 laat ons zien dat de werkelijke rust geworteld is in de redding die God geeft. Als een refrein klinkt door deze psalm heen: ‘van Hem komt mijn redding”.

De sleutel om werkelijk tot rust te komen - te midden van onze hectische omstandigheden - ligt daarin dat we ons stil tot God keren.

Er staat niet voor niets: Vertrouw op Hem mijn volk, te allen tijde, open voor Hem uw hart, Hij is onze schuilplaats.

Ja, in Jezus heeft God rust en redding gebracht. In Jezus kan onze ziel de rust tot God vinden.

Ik wens een ieder een gezegende, rustige, vakantietijd.

Drs. Evert Akkerman - Hoogeveen

 

 

Korte Meditatie        God grijpt in

Ter voorbereiding op het komend Paasfeest

 

Prachtig is wat de engel tot de vrouwen zegt op de paasmorgen (zij zijn op zoek naar Jezus): Hij is hier niet, want Hij is opgewekt. Korter kan het Paasevangelie niet worden verwoord. Uitgerekend daar waar de mensen Jezus begraven hebben, wordt gezegd : Hij is hier niet. Nota bene op de plek, die extra was bewaakt en verzegeld door…….mensen. Pasen betekent: God grijpt in. Zijn ja doorbreekt het neen van de mensen. Vandaar de paniek allerwege in de paasverhalen. Op deze daad van de Eeuwige is niemand berekend. Geen  doodgewone sterveling. Wij kunnen dit niet wisselen.

Albert Schweitzer schreef eens: Wie door afstomping niet meer in staat is andermans lijden te delen, kan ook niet betrokken zijn bij het geluk van die ander.

Heeft Jezus dat juist niet gedaan? Leed gedragen omwille van ons geluk?

Heet juist daarom de vrijdag van zijn dood niet Goede! Vrijdag? Hoe verschillend de Paasverhalen ook zijn, één boodschap hebben zij alle gemeen: Jezus is de Levende. Daarom is sinds Pasen ons doen en denken niet tevergeefs, althans wanneer het met Jezus –de Levende- gericht is op het delen van het lijden van onze medemens en gericht is op het geluk van de ander. 

 

Onbekend
van www.passagevrouwen.nl

meditatie

Het lentegevoel
De lucht is wat grijzig
Maar wonderlijk.. wijzig
En als toverslag uit de grond
Weer mijn eerste sneeuwvlokje vond
Teder en wibbelend zijn kopje
Welcom ..prachtig sneeuwklokje
Wat tweifelend om te groeien
Zich volmaakt uit te bloeien
Trillend en rillend nog wat teer
Zie ik ..steeds weer! meer en meer
De aankomst van wat beter weer
Samen smeltend een natuur ontmoeting
De aankomst van een lente begroeting
Het vloeiend en glooiend zich ontspand
En de lente binnen kort ontvangt.

 

 

De betovering van stille kou
heeft ons doen verrassen.
Ineens is de wereld wit en verstild
alsof het tot ons roept:
ervaar mijn schoonheid
en alsof het op deze manier
om aandacht gilt...
Kijk nou, zie nou.
Elk detail, elk klein element
maakt zich zichtbaar
en besef in deze stille wereld
hoe groots de schepping,
en hoe klein als mens
je eigenlijk bent...
Stap in de wereld vol kristallen,
heel voorzichtig
en ruik de geur van winterpracht
geniet voor de betovering
wordt verbroken
en er opnieuw een grauwe
winterdag wacht...

Resie Wientjes, Groenlo  

Kerstfeest 2017 - Het licht schijn in de duisternis.

Licht. Het is een woord dat heel goed past bij de geboorte van Christus. Maar het is niet zo dat de geboorte van Christus een gebeuren is van louter licht! En het is ook niet zo dat dit licht het duister als sneeuw voor de zon doet verdwijnen. Alsof er na de komst van dit licht nooit meer duister zal worden!
Nee, zo is het niet. Je ziet het nog wel eens in tv-programma’s.
Als er iets van licht in je leven komt , door de komst van Jezus Christus,
dan verschijnt voorgoed de zon. Dan is alles rozengeur en maneschijn.

Maar wie in de zorgen zit ondergaat met Kerstfeest geen wonderbaarlijke verandering als bij toverslag. En als je leven bedreigd wordt door een kwade ziekte word je nu niet ineens als door een wonder beter.

En wat in ons eigen leven niet gebeurt, gebeurt ook niet om ons heen.
Nee, we horen in de kerstboodschap van het licht van gene zijde.

Van achter het duister komt het licht. En… je kunt er geen abonnement op nemen. Alleen als je het waagt met de woorden van het evangelie, alleen als je wilt geloven dat die woorden ook voor jou bedoeld zijn komt er iets van dat licht in het donker van je leven, in het donker om je heen.

Mensen die dat meemaakten zeggen soms: Het donker van mijn verdriet is er nog wel, maar af en toe is er een signaal dat er meer is dan alleen mijn verdriet.

Het licht van Christus. Het is er en het werkt. Het werkt in mensen die zelf leven vanuit dat licht. Die om je heen gaan staan en aandacht aan je schenken. In hen is het licht tastbaar en merkbaar geworden.
Ja, onze God heeft de strijd aangebonden met alles wat nacht en donker is.
Hij strijdt er tegen niet door te vechten met macht en geweld, maar door een licht aan te steken. Door een mensenkind te laten leven tussen de mensen.

Laten wij dan dit licht doorgeven aan elkaar, delen met elkaar, opdat het volop zal schijnen in onze omgeving.
Ieder apart is maar kleine lichtje, maar samen kunnen wij veel licht geven.
Ieder apart kan weinig doen om de wereld te verbeteren,  maar samen zijn we een grote macht.

Ik wens u allen Gezegende Kerstdagen en een voorspoedig en gezond 2018.

Drs. Evert Akkerman

 

Heeft bidden nog zin?

Als we een gezonde maag hebben is onze maag geen probleem. Zodra onze maag ziek is, ontstaan er vraagtekens.
Zo is het ook met ons gebed.
Wanneer het verkeer met God goed is, stellen we de vraag niet of bidden wel zin heeft.
Dan ervaren we eenvoudigweg de kracht en de troost van het gebed.
Maar als het contact met God verbroken is, is het moeilijk antwoord te krijgen.
Bidden is trouwens niet hetzelfde als een verlanglijstje opsturen.
Jezus heeft voor ons misschien een ander verlanglijstje op het oog.
De urgentielijst voor het bidden heeft Jezus als volgt omschreven:
Uw naam worde geheiligd
Uw koninkrijk kome
Uw wil geschiedde, gelijk in de hemel als op aarde.
En zonder de Heilige Geest redden wij het niet
En het “Amen”, het slot van een gebed, betekent niet: Klaar is Kees.
Zo van: Ik heb gebeden en nu maar wachten wat er van komt.
Nee “Amen” is: het zal waar en zeker zijn.
Wanneer we in vertrouwen bidden dan hebben van het begin af aan grond onder voeten.
Laat het daarna maar gerust aan God over.
In het ‘Amen’ prijzen wij niet onze eigen betrouwbaarheid, maar alleen Gods betrouwbaarheid.
Daarom: Bidden heeft wel degelijk zin, want er is een God die hoort. Maar Hij vervult niet al onze wensen, maar wel zijn beloften. Zijn Naam is dan ook JHWH d.w.z. Ik ben er bij. Altijd en overal. Wat een geruststelling!

Drs. Evert Akkerman

 

 

 

Vakantietijd

De tijd dat veel  mensen met vakantie gaan is weer aangebroken.

Een heerlijke tijd, want voor veel mensen is dit het signaal om het wat rustiger aan te gaan doen. Lekker weer, weinig vergaderingen. ’s Avonds barbecueën in de tuin. Depressieve gevoelens kunnen door de zonnestralen verdreven worden. Voor velen de kans om er een paar weken tussenuit te gaan. Voor de meeste mensen ook de mooiste tijd van het jaar.

Ook dichteres Nel  Benschop heeft misschien wel aan de vakantieperiode gedacht toen zij het gedicht Dagdroom dichtte.

Dagdroom

Ik kijk door ’t raam en zie de wolken drijven,
en ongewild gaan mijn gedachten mee
ver weg, ver weg. Ik wil hier niet blijven,
ik wil de bergen zien, de bossen en de zee;
‘k Wil dat de wind mijn haren zacht zal strelen,
en dat de zon mij als een minnaar kust;
Ik wil mijn tranen met de regen delen,
‘k wil dat de nacht naast mij op ’t kussen rust.
Ik wil alleen zijn met de stille bomen,
de bloemen storen mijn gedachten niet;
Ik wil de dromen van de bergen dromen,
en zingen in een juichend vogellied.
Ik wil gelukkig langs de paden zwerven,
ik wil vergeten al mijn grauw verdriet,
en eindelijk weer de stille rust verwerven
een kind van God te zijn – en anders niet……

Nel Benschop  in Een boom in de wind

Uitgave: Kok –Kampen – 1970

Drs. Evert Akkerman